Unikatową zieleń szmaragdu trudno jest opisać słowami, być może dlatego powstało odrębne określenie - "szmaragdowa zieleń". Barwa ta, pełna żywiołu i głębi, ma w sobie dynamizm i tajemniczość, dzięki której te oryginalne kamienie od wieków zachwycają swym pięknem.
Nazwa minerału wywodzi się z języka greckiego smaragdos i oznacza po prostu "zielony kamień".
Szmaragd od wieków uważny jest za kamień potrafiący wyrazić zmienne nastroje. Starożytne kroniki odnotowały, że Cezar zbierał szmaragdy z uwagi na przypisywane mu właściwości lecznicze i do dzisiaj niektóre poradniki paramedyczne opisują te cechy kamienia.
Kamień ten należy do grupy berylu i jest jej najszlachetniejszym, najbardziej pożądanym reprezentantem. Pierwiastkiem odpowiedzialnym za niecodzienną, szmaragdową zieleń jest tlenek chromu.
Złoża szmaragdów znajdują się w Kolumbii, Brazylii, RPA, Zimbabwe, Afganistanie, Australii, Chile, a także na Uralu.
Do historii przeszło wiele szmaragdów, które wartością i sławą nie ustępują najwspanialszym diamentom czy rubinom. W muzeach Londynu, Nowego Yorku, skarbcach Rosji oraz perskich klejnotów koronnych zgromadzone są najwspanialsze okazy o masie wielu setek karatów. Jednym z najcenniejszych okazów jest klejnot skarbca wiedeńskiego - dzbanek wysoki na 12 cm, wyrzeźbiony z jednego kryształu szmaragdu o masie 2205 karatów.
źródło: www.apart.pl
Przezroczyste odmiany berylu są wysoko cenione jako kamienie szlachetne dzięki pięknej barwie i wysokiej twardości. Najważniejsze beryle to zielony szmaragd, niebieskozielony akwamaryn, żółty beryl złocisty, heliodor oraz różowy morganit.
Nazwa szmaragd pochodzi z języka greckiego (Smaragdos oznacza zielony).
Spośród wszystkich odmian berylu szmaragd ceniony jest najwyżej. Szmaragd to kamień o wyglądzie od przeźroczystego do prześwitującego. Odcień szmaragdu jest na tyle unikalny, że nadano mu specjalną nazwę: szmaragdowy. Substancja barwiąca szmaragd to chrom, dlatego inne kamienie zabarwione na zielono np. wanadem powinno nazywać się zielonymi berylami, nie zaś szmaragdami. Barwa szmaragdu odporna jest na działanie temperatury i światła, zaś rozdział barwy często bywa nierównomierny.
Szmaragdy powstały w warstwach magmy pod dużym ciśnieniem, na skutek przenikania pierwiastków do skał ulegających przeobrażeniom. Wydobywa się je niemal wyłącznie ze skały macierzystej, gdzie występują pod postacią żył i wrostów.
Najbardziej typowe dla szmaragdu są inkluzje oleju, tworzące skupiska zwane ogródkami (fr. Jardin), nieraz również pęcherzyki gazu i małe kryształy. Drobniejsze wtrącenia tworzą nieraz smugi i welony, przenikające kryształ w różnych kierunkach.
Występowanie
W starożytności szmaragdy wydobywano w Egipcie I na terytorium obecnego Afganistanu. Niektóre szmaragdy w starych klejnotach europejskich pochodzą z Habachtal w Alpach Austriackich. Obecnie tamtejsze kopalnie zostały wyczerpane.
Starożytni Inkowie pozyskiwali szmaragdy z kopalni w Kolumbii. Tam też mieszczą się w okolicy Chivor słynne kopalnie Muzo oraz Cosquez, dostarczające najlepszych szmaragdów na świecie.
Szmaragdy z Zambii posiadają piękną głęboką barwę, niekiedy z błękitnym zabarwieniem i cechują się nielicznymi inkluzjami. Kopalnia Sandawana w Zimbabwe dostarcza pięknych szmaragdów lecz rzadko przekraczają one 1 karat.
Średnie i dobre szmaragdy wydobywane są w brazylijskich kopalniach na terytorium Nova Era. Trafiają się pośród nich też i piękne okazy.
Inne miejsca występowania to Afganistan (kopalnia Panjshir), Madagaskar, Pakistan, Nigeria i Rosja.
Wskazówki
Znawcy najwyżej cenią głęboką zieleń szmaragdu.
Przeźroczyste szmaragdy zdarzają się tylko wśród kamieni najwyższej jakości. Zmętnienia powstałe na skutek inkluzji nie są uważane za wadę, jeśli oczywiście nie są zbyt liczne. Zmętniałe szmaragdy określa się mianem jardin, od występujących w szmaragdzie skupisk wtrąceń. Duże ciemnozielone szmaragdy pozbawione wtrąceń i zmętnień są cenione wyżej najwyżej, wyżej nawet niż brylanty, uzyskując wyższą wartość.
W szmaragdzie zazwyczaj występują wrostki i kanaliki, pomocne przy odróżnianiu szmaragdów od innych kamieni lub syntetyków.
